Op het terrasje

Fliepeldefliepeldefliep!!!!
“Hi, met mij, ik bel je even. Hoe gaat het met je?”
“Goed hoor, ik zit hier lekker op een terrasje met een pilsje voor me. Zonnetje erbij…”
“O, ben je doorgeschakeld op je mobieltje? Dat vind ik eigenlijk niet zo leuk, want dat is duurder.”
“Ach joh, wat kan dat nou schelen. Geen gezeik, iedereen rijk!”
“O! Nou, weet jij wel, dat die mobieltjes gevaarlijke straling afgeven?”
“Uhh? Straling? Een zonnestraaltje zeker…”
“Nee echt, die antenne zendt een straling uit en het is helemaal nog niet zeker of dat wel gezond voor je is”.
“Nou, ehh… ik voel me kiplekker. Geen centje pijn, hoor.”
“Nee, dat is het ‘m nou juist. Zo direct doet het je ook niets, maar op de lange duur tast  het je immuunsysteem aan.”
“Hè? M’n watte?”
“Je immuunsysteem! Werkt je mobieltje wel goed? Je IMMUUNSYSTEEM!!! Dat is iets in je lichaam dat je beschermt tegen ziekten. Normaal gesproken kan dat wel een stootje hebben, maar als het teveel wordt aangetast, dan kun je allerlei klachten krijgen.”
“Ja, nou je het zegt. Daar heb ik wel eens iets van gehoord. Maar dat was toch allemaal onzin? Straling is toch helemaal onschadelijk? Dat zeiden ze in de winkel.”
“Ja, hallo! Dat zeggen de leveranciers van die apparaten. Maar geloof jij dat nou echt? Die mensen willen winst maken en dus doen ze net alsof er niks aan de hand is. Net zoals indertijd met het roken.”
“Asjeblieft, hou op zeg. Ik steek  net een kankerstokkie op. Wat kan mij dat nou schelen. Dan word ik maar ziek, nou en… Wie dan leeft, die dan zorgt. Heb je niet wat leukers?”
“Nou nee, eigenlijk niet. Trouwens, dit bellen naar een mobieltje vindt ik ook veel te duur.  Ik stop er mee. Doeiiii”

De elektrochemische cocktail

Wat denk je, zal het nog eens zover komen dat de mensen snappen wat elektromagnetische straling met hun doet? Want dat is wat er uit de antenne van een mobieltje komt, vlak naast je hoofd. Voor het eerst in de hele evolutie houden we een pittige zender pal naast onze hersenen en die schakelen we nog in ook. En dan maar afwachten wat er gebeurt. In onze maatschappij krijgen we elke dag een portie stralingen en gifstoffen binnen. Samen kun je dat de elektrochemische cocktail noemen. Elke dag krijg je daarvan een slokje of een snufje binnen. Van de ene dag op de andere wordt je daar helemaal niet ziek van. Je kunt het ook niet aanwijzen, want het is onzichtbaar. Je kunt het zelfs ook  niet voelen, maar het zit overal om ons heen. Veel mensen merken daar niets van. Maar er zijn ook veel mensen, die er wel degelijk last van krijgen. Die mensen zijn van nature al niet gezegend met een sterk immuunsysteem en als die cocktail daar dag in dag uit bij komt, dan komen ze dik in de problemen.

Gevaren van stralingen

Over stralingen en gifstoffen lopen de meningen sterk uiteen. Het is heel moeilijk om te bewijzen, dat elektromagnetische stralingen in een menselijk lichaam iets schadelijks doen. Vandaar dat er op in de afgelopen jaren heel veel proeven gedaan zijn op muizen, ratten etc. En daar komen resultaten uit, die je niet wilt weten. Kans op tumoren, hoofdpijn, vergeetachtigheid, het mislopen van zintuiglijke indrukken etc. Bovendien zijn er heel sterke bewijzen, dat ons lichaam van zichzelf ook werkt met heel fijne elektromagnetische krachten. Als je die van buiten af langdurig gaat storen, bijvoorbeeld door een zendertje vlak naast je, dan kun je op den duur last krijgen. Het is ook duidelijk, dat niet iedereen daar last van krijgt. Zo zijn er ook mensen, die hun hele leven lang roken als een schoorsteen en pas op hun negentigste jaar sterven. Maar een heleboel anderen gaan dood aan longkanker, zelfs als ze alleen maar meeroken. Zo is het ook met stralingen.

Het is net alsof er een soort kansspel aan de gang is, zeg maar een soort Staatsloterij. Onze regering bepaalt hoeveel loten wij allemaal krijgen in de vorm van slokjes van de elektrochemische cocktail, want dat wordt wettelijk geregeld. We mogen zo en zoveel van dit en van dat binnenkrijgen, want dat is volgens de specialisten “onschadelijk”. Of het allemaal bij elkaar ook zo onschadelijk is, de hele cocktail dus, weet niemand. Met recht geldt hier, dat het geheel meer is dan de som van de delen. Bij een echte loterij heb je een hogere kans op een prijs, als je meer loten koopt. Maar een garantie op een prijs heb je nooit. Zo gaat het hier ook, maar dan omgekeerd. De loten krijg je elke dag binnen in de vorm van een beetje straling en gifstoffen, een slokje van de cocktail dus. Het is nog niet eens gratis ook, want we betalen er flink voor. Sommige mensen winnen een “prijs” en ze worden ziek. Anderen “winnen” nooit wat en die blijven redelijk gezond. En de fabrikanten zeggen dan: “Zie je wel, er is niks aan de hand. Bewijs maar eens dat dat van onze mobieltjes komt, of van onze GSM-zenders om de hoek, of van onze gifstoffen. Als sommige mensen ziek worden, zal dat wel aan hun zelf liggen.”

Wat doet de Gezondheidsraad?

De Gezondheidsraad kiest schaamteloos de zijde van het Grote Geld en ondersteunt de fabrikanten. De raad  publiceerde een rapport over straling (1997/01) waarin stond dat er (nog) geen bewijzen zijn voor de schadelijkheid. We moesten de GSM’s dus maar gebruiken, maar wel een beetje voorzichtig graag. Wat “voorzichtig” is, werd er niet bij verteld. Dat rapport zou ons moeten beschermen tegen de kwalijke gevolgen van stralingen, maar het doet precies het omgekeerde: het beschermt de stralingen tegen ons. Mocht je er ziek van worden, dan sta je er alleen voor, want de Gezondheidsraad helpt je niet .

Wat dat betreft leven we in een heel rare maatschappij. We behandelen onszelf net alsof we machines zijn. Zelfs een heleboel artsen doen dat. Als je bij hun komt en zegt: “Dokter, ik denk dat ik last heb van al die stralingen”, dan lacht hij je vierkant uit. “Neem maar een aspirientje, mevrouw”. En de denken bij zichzelf: “Weer zo eentje. Machines kunnen geen last hebben van stralingen, dus waarom wij dan wel? Onzin!” De huidige wetenschap gaat nog steeds uit van een fout mensbeeld. Volgens hun is een mens gewoon een ietwat ingewikkeld uitgevallen stofzuiger. Het ding neemt stof op, poept dat af en toe weer uit en maakt lawaai. Dat is het wel zo’n beetje. En omdat een stofzuiger geen last lijkt te hebben van stralingen, kunnen we ons gewoonweg niet voorstellen, dat een mens daar wel last van zou kunnen hebben. Waar je alleen voor moet oppassen is plaatselijke oververhitting, dus als er een wikkeling van de motor dreigt door te branden of als een lagertje dreigt vast te lopen. Het enige waar de Gezondheidsraad op let is daarom de plaatselijke verhitting door de stralingen van de GSM telefoon. Want je mag natuurlijk niet plaatselijk gekookt worden, zoals in een magnetron oven, want dat is ongeveer dezelfde straling.

Meer weten?

Kijk, de hamvraag is deze: waarom hebben wij mensen wèl last van stralingen? (En dat geldt ook voor dieren en planten,  voor alles wat leeft).  Wat onderscheid ons van een machine? Trouwens, ook fijne elektronische apparatuur heeft last van stralingen, en daar maken we ons wèl zorgen over. Maar zelf zijn we een nog veel fijner en veel ingewikkelder elektronisch wezen. En toch: als ons eigen immuniteitssysteem langzaam wordt gesloopt, vinden we dat nauwelijks de moeite waard om over te praten. Daarbij moet je bedenken dat ons immuniteitssysteem nota bene onze enige en laatste barrière is tegen ziekte en dood.  Zijn wij met z’n allen misschien niet helemaal goed bij ons hoofd?

Als u daarover echt het naadje van de kous wilt weten, dan komt er in maart een interessant boek beschikbaar, waarin dit allemaal wordt uitgelegd. Het heet: “Chaos en Liefde, de kern van geest, leven en evolutie”,  door Gerrit Teule, en het verschijnt bij uitgeverij de Ster in Tilburg. Het is misschien een wat moeilijk boek, want het gaat wel heel precies over wat er diep binnen in onszelf gebeurt en tegelijk is het ook een beetje filosofisch. Heel belangrijke conclusies zijn: “Nee, wij zijn geen machines. Ja, we hebben wel degelijk last van stralingen en gifstoffen, elke dag. Stralingen tasten de kern aan van alles wat leeft en groeit, inclusief wijzelf. En dat rapport van de Gezondheidsraad, waar de overheden hun mening op baseren, deugt niet.”

In het boek “Chaos en Liefde” wordt heel nauwkeurig aangegeven, wat er mis is met elektromagnetische stralingen en met de gifstoffen om ons heen. Maar vooral wordt er beschreven, hoe je geest samenwerkt met je lichaam en hoe fantastisch, hoe fabelachtig mooi dat allemaal in elkaar zit. Zonde om het moedwillig te beschadigen. Als je daar iets meer van begrijpt, dan snap je ook veel beter waarom stralingen en gifstoffen slecht voor je zijn. En je leert nog eens iets over jezelf ook, iets wat je diep in jezelf misschien al lang wist, maar wat je je nooit zo hebt gerealiseerd.

GT