In memoriam:
Peter - Jan (de boer) -
Fred (de kolonel) - Fred (bouwvakker) - Just Thomassen - Cobus - Theo -
Henk (flesje bier)
Gerard (Swiebertje). - Ton
Claessens - Bertus van de Brink ( de Beer) - Jan Klinkhamer.
Het
paradijs is niet meer.
In de wijk Overvecht te Utrecht,
dicht bij het grootwinkelcentrum, omzoomd door de Lemnos-, Lipsos-, Zamenhof-
en Marnedreef ligt een prachtig stukje natuur. Vooral s'zomers als alles
weer groen is is het een mooi uitzicht over het water.
Er is echter iets vreemds
aan de hand met dit 'paradijsje'.
Zo'n vijf jaar geleden was
het er tijdens mooi weer altijd druk langs de waterkant. Haast elk vrij
plekje was bezet door een sportvisser en het gras werd druk bezocht door
zonaanbidders.
Het krioelde er van de eenden,
welke in het voorjaar een drom jongen om zich heen hadden zwemmen. De zwaluwen
scheerden over het water en in de bomen was het een gekwetter van jewels
door alle soorten vogels.
Kom je er nu s'zomers op
een mooie dag dan zit er hooguit een enkele visser, eenden zijn zeldzaam
en zwaluwen zijn er al helemaal niet meer.

Van de vissers die er
altijd zaten zijn er maar liefst 15 overleden,
bijna allemaal aan kanker en daar zaten mannen bij die nog geen 50 waren.
Dit zijn alleen de mensen die ik zelf kon, waarschijnlijk zijn het er meer.
De
vogelstand is geminimaliseerd.
In 1997 zat het, onder de
dakranden van de drive-in woningen aan de Lemnosdreef vol met zwaluw nesten.
Er zit er nu niet een meer. Andere vogels zoals de Vlaamse Gaai zijn er
al jaren niet meer gezien. De zwermen mussen zijn verdwenen. Wat rest zijn
de Kraaien en Eksters.
De visstand en ander leven
in het water is sterk achteruit gegaan. Eerst verdwenen de Zoetwaterkreeftjes,
daarna de Alvers. Het water was rijk aan Snoek, nu is het een zeldzaamheid
als je er een vangt. Langs de kant zaten grote Baarzen je aan te kijken
en te wachten tot je een visje teruggooide, ze zijn verdwenen. Vier jaar
geleden heeft de visvereniging er een groot aantal Karpers uitgezet, we
hebben ze in de loop der jaren allemaal boven zien drijven, ze hebben het
niet gered.
In het water krioelde het
van het leven, allerlei torretjes en waterspinnen waren er te bewonderen,
allemaal weg. Zelfs de muizen en ratten zijn verdwenen. Als je tegen het
donker nog aan het vissen was kwamen de ratten altijd nieuwsgierig kijken
of er wat te halen was en gooide je een korstje brood in het water dan
waren ze er als de kippen bij.
Ook verschillende bomen bleken
niet gezond meer. De twee mooiste treurwilligen, welke over het water hingen
en sfeerbepalend waren, bleken ziek. Een is er kapotgewaaid en de gemeente
heeft hem verwijderd, de andere is zo kaal gesnoeid dat hij niet meer te
zien is.
Wat
is er aan de hand?
Het is eigenlijk allemaal
begonnen nadat er aan alle zijden van het water zendmasten op de flats
werden geplaatst voor de mobile telefoons. Een paradijsje veranderde in
een plek waar je beter niet te lang achtereen kunt vertoeven.
In April 2004 zijn daar
ook nog UMTS antenne's bij geplaatst, we moeten wat over hebben voor ons
telefoontje.
Is er eigenlijk wel eens
onderzoek gedaan naar de hengelsporters, tenslotte zitten zij met een antenne
van soms wel 13 meter in hun handen, vooral als deze hengels nat zijn,
geleiden ze uitstekend. |