Mijzelf
Ik ben zelf extreem gevoelig voor straling. Bij verschillende stralings gevoelige mensen komt dit doordat bijvoorbeeld hun immuunsysteem is achteruit gegaan. Bij mij is het aangeboren en ik ben het dus altijd geweest. Het liefst was ik, als kind al, altijd maar buiten. In een benauwd klaslokaal vol met, onafgeschermde, TL-balken kreeg ik het al benauwd. Gelukkig stond in die tijd nog niet alles vol met elektronica en is er toch nog wat van me terecht gekomen. De eerste keer dat er wat bij me begon door te dringen dat een hoop ongemakken, die ik in het verleden had meegemaakt, wel eens met straling te maken konden hebben was toen mijn zoon op de Mavo zat.

Ondanks dat het er in zijn eerste leerjaren op leek dat hij een hoogbegaafd kind was, op zijn vierde jaar zat hij al voor te lezen in de hogere klassen, lukte de laatste jaren van de Mavo niet. In zijn examen jaar hadden verschillende leraren de moed al opgegeven met hem en zat hij er wat voor spek en bonen bij. Een van zijn mentoren gaf me toen het adres van een terapeut in Zeist. Deze man werkte met het principe dat elke lichaamsfunctie zijn eigen frequentie had. Hij had ook de apparatuur om dit na te meten en de energie balans van mijn zoon weer in orde te brengen. Ook kreeg ik van hem verschillende tips om o.a. zijn slaapkamer op orde te brengen. Dit was twee maanden voor zijn examen. En wonder boven wonder, hij kon alles nog ophalen en slaagde.

Ik heb toen mijn gehele huis gesaneerd. Op elke slaapkamer twee fasen schakelaars, aluminium horrengaas onder de bedden, etc. Voor mij zelf was het toen net of er een echt wonder gebeurd was. Ik sliep heerlijk en werd uitgerust wakker. Geen gejaagd gevoel meer in mijn hoofd en niet meer doodmoe bij het opstaan. Voorheen wist ik niet hoe ik moest liggen, mijn armen en benen deden zeer en ik lag maar te draaien. Op dat moment begin je gewoon een nieuw leven.

Voor mij was er toen geen twijfel meer mogelijk en ik ben er boeken over gaan lezen om er meer van te weten te komen.

Anton H.
Toen ik Anton voor het eerst ontmoette, deed hij de deur voor mij open op krukken. Zonder ging niet meer. Voor de grotere afstanden had hij een rolstoel en om naar zijn slaapkamer te gaan moest hij met een traplift omhoog. Hij vertelde mij dat hij (volgens de doktoren) een bepaalde ziekte had waardoor zijn hersencellen niet opnieuw werden aangemaakt. De gevolgen waren dat hij regelmatig uitval had van verschillende lichaamsfuncties en heel veel dingen op had moeten geven. Autorijden mocht niet meer, zijn brommer had hij maar verkocht. De laatste tijd gebeurde het ook regelmatig dat hij zijn armen niet meer kon gebruiken, er zat totaal geen gevoel meer in. U begrijpt dat hij geen grote levensverwachting meer had.

Omdat ik Anton kende als een Electronica freak, vroeg ik of ik eens op zijn slaapkamer mocht kijken. En ja hoor, wat ik al vermoede, het stond er vol met apparatuur. Kleuren-TV, wekkerradio, een werkbank met allerlei technische apparatuur en een telefoon. Zijn bed stond ook nog eens precies boven een knots van een elektronisch orgel.

Nadat ik hem verteld had over straling en elektro magnetische velden en hem enkele tips had gegeven zijn bed af te schermen keek hij mij aan of ik van lotje getikt was. Ik ben toen thuis wat meetapparatuur gaan halen en liet hem zien en horen waar hij in lag te slapen. Op mijn advies heeft hij toen aluminium horrengaas onder zijn bed gelegd en een twee fasen schakelaar gemonteerd. Alle elektra kwam via twee draden binnen dus dat was makkelijk.
Ook in de huiskamer heeft hij toen verschillende veranderingen aangebracht. Hij trok o.a. de stekkers van apparaten er uit als hij ze niet gebruikte.

Na enkele maanden liep Anton weer zonder krukken. Na een half jaar zijn we samen zelfs een gehele dag door Amsterdam wezen stappen. En nu, meer dan een jaar later, mankeert hij niets meer. De rolstoel en krukken en traplift zijn weg en hij toert op zijn brommer weer overal heen.

Naar boven
Marga L.
Marga was altijd een gezonde vrouw, wel eens ziek maar niets bijzonders. Op een gegeven moment kreeg zij vreselijk last van migraine, zware hoofpijn en misselijkheid. Alle pillen van de dokter hielpen niet en het kwam steeds vaker voor. Toen zij mij dit vertelde vroeg ik haar om eens na te gaan of ze iets had veranderd in haar huis vlak voor de klachten begonnen. Een week later belde ze me op en vertelde dat ze een paar weken voor het begon een nieuw bankstel had gekocht. Ik ben toen bij haar thuis gaan kijken. Het was een hoekbank en om goed te kunnen lezen had ze voor achter de bank een staande lamp gekocht met een dimmer er in. Als ze las kon hij op volle sterkte en daarna dimde ze hem wat voor de sfeer. Het was eigenlijk een metalen buis met daar boven op een lamp. Wat ze had gedaan was een dimmer neerzetten met een thyristor (een elektronisch komponent dat ontzettend veel straling veroorzaakt) en daar een lange buis op als antenne, zodat de straling goed verspreidt werd. Met een ordinaire elekronische leidingzoeker liet ik haar horen in wat voor straling zij wel zat als ze zat te lezen. Haar man heeft toen de dimmer er tussenuit gehaald. Zo plotseling als haar migraine opgekomen was is hij ook weer verdwenen. Ik heb ze nog aangeraden om er een nieuw snoer aan te zetten met een geaarde stekker omdat ze anders met zo'n soort lamp op de lange duur nog schade konden ondervinden.

Naar boven